Μήνυση για Εσχάτη Προδοσία κατά των μελών του Κοινοβουλίου -ΙΙ (αποσπάσματα από το 4o υπόμνημα την 11-01-2011)

Εκχώρηση της Νομοθετικής, Εκτελεστικής και Δικαστικής Εξουσία σε ξένες δυνάμεις

Από το περιεχόμενο όμως της Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου προκύπτει ότι η Κυβέρνηση παρεχώρησε στην Τρόικα Νομοθετικές Εξουσίες που ανήκουν αποκλειστικά στον Ελληνικό Λαό (Συντ.1). Αυτό φαίνεται κι από το γεγονός ότι όλοι σχεδόν οι όροι και των Δύο Συμβάσεων και των δύο Μνημονίων αρχίζουν με προανειλημμένες προσταγές της Τρόικας –με την σύμφωνη δουλική συναίνεση της Ελληνικής Κυβέρνησης- προς την την τελευταία και προς την Ελληνική Βουλή για το τι οφείλουν να εφαρμόσουν και ψηφίσουν, καταργώντας αυταρχικά την διάκριση των εξουσιών (ΠΚ 134^α, περ.ε) όπως προβλέπεται στο Ελληνικό Σύνταγμα, με προσταγές όπως: «η ελληνική κυβέρνηση δεσμεύεται να λάβει και να εφαρμόσει….θα εφαρμόσει,…θα τροποποιήσει την νομοθεσία…..η ελληνική κυβέρνηση θα υιοθετήσει νομοθεσία και θα πάρει τα απαραίτητα μέτρα για ….», «η ελληνική βουλή θα ψηφίσει…», «η ελληνική βουλή θα ψηφίσει….», «το ελληνικό κοινοβούλιο θα υιοθετήσει…» κλπ. κλπ., (Επ1,σελ.76 (άρ. ΙΙΙ,7), σελ.77(άρ.8, 9), 79 (άρ.13), σεκ.81-2 (άρ.15-16), σελ.83, σελ. 97 (διαρθρωτικές δημοσιονομικές μεταρρυθμίσεις).

Η Τρόικα μάλιστα καθορίζει και τα βασικά μεγέθη του Κρατικού Προυπολογισμού για το 2011 (Επ.1, σελ. 95 (άρ.2,v) κλπ. κλπ. και φυσικά –μεταξύ άλλων και τον όρο: «Οι (ελληνικές) αρχές δεσμεύονται να διαβουλεύονται με την Ευρωπαική Επιτροπή, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ για την υιοθέτηση πολιτικών που δεν συνάδουν με αυτό το μνημόνιο»! (σελ.1 του παραρτήματος IV του ν.3845/2010 (Μνημονίου). Με άλλα λόγια η Τρόικα έχει δικαίωμα βέτο σε ΟΛΟΥΣ τους Νόμους που θα φέρει προς ψήφιση στην Βουλή η –οιωνοί- «Ελληνική Κυβέρνηση»!, ενώ η τελευταία όχι!.

Oι ίδιες διαταγές δίδονται από την Τρόικα και σε ΟΛΑ τα άρθρα της Δεύτερης Σύμβασης και του Δευτέρου (αναθεωρημένου) Μνημονίου της 06-08-2010, (βλ. Επ2, σελ.52-78)(για το αναθεωρημένο Δεύτερο Μνημόνιο θα αναφερθώ αναλυτικότερα παρακάτω).

Οι παραπάνω όροι της Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου συνιστούν εκχώρηση της Νομοθετικής Εξουσίας της Ελλάδος σε ξένες δυνάμεις δια της παραβίασης των άρθρων 1 και 28 παρ.2 του Συντάγματος εφόσον παραχωρούν (όχι απλά αρμοδιότητες) αλλά ΕΞΟΥΣΙΕΣ στην Τρόικα, οι οποίες επιβάλλονται –με την συνέργεια της Ελληνικής Κυβέρνησης και της Βουλής- αναγκαστικά στην εκουσίως υποταγμένη Ελληνική Βουλή, βιάζοντας έτσι την Κυρίαρχη Λαική Βούληση και το άρθρο 134 ΠΚ. Επιπλέον, η Διεθνής αυτή Δανειακή Σύμβαση

Δεν κυρώθηκε –έστω προσχηματικά και πάντως απαραδέκτως-από την Βουλή σύμφωνα με το άρθρο 28 παρ.2 του Συντάγματος και τούτο διότι –όπως έχω ήδη προείπει- ακόμα και η κύρωσή της από το σύνολο (5/5) των βουλευτών, η Σύμβαση αυτή θα ήταν και πάλι Προδοτική και το έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας δεν θα εξαλείφετο φυσικά, διότι δεν μπορούν ούτε και οι 300 της βουλής να υπογράψουν την εκχώρηση της εθνικής μας κυριαρχίας σε ξένες δυνάμεις.

Επιπλέον οι παραπάνω όροι της Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου συνιστούν παραβίαση των άρθρων 1 και 28 παρ.3 του Συντάγματος εφόσον παραχωρούν στην Τρόικα, όχι μόνο μέρος της άσκησης της εθνικής μας κυριαρχίας, αλλά ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ σε μορφή ΕΞΟΥΣΙΩΝ και μάλιστα χωρίς καν τις απαγορευτικές προς τούτο προυποθέσεις που ορίζονται στο τελευταίο εδάφιο του 28 παρ.3 του Συντάγματος, ήτοι την αμοιβαιότητα, ισότητα και της μη-παραβίασης της «βάσης του δημοκρατικού πολιτεύματος», η βάση του οποίου είναι η Λαική Κυριαρχία (άρθρο 1 Συντ.), η οποία παραβιάζεται καίρια και κυρίαρχα με την Σύμβαση και το Μνημόνιο.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση της μήνυσής μου και οι διατάξεις του άρθρου 28 παρ.2,3 συνιστούν «θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος» (ΠΚ 134^α), επειδή καθορίζουν τις διεθνείς σχέσεις της χώρας μας σε συνάρτηση με την διατήρηση και διαφύλαξη της Εθνικής κας Κυριαρχίας και Ανεξαρτησίας.

Επίσης:

Ια) Άρθρο 14 παρ.5 της Δανειακής Σύμβασης (ΕΠ1-σελ.32-33) : «Με την παρούσα ο Δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήσει, όσον αφορά τον ίδιο ή τα περιουσιακά του στοιχεία, από νομικές διαδικασίες σε σχέση με τη παρούσα Σύμβαση, περιλαμβανομένων χωρίς περιορισμούς της ασυλίας όσον αφορά την άσκηση αγωγής…όσον αφορά την εκτέλεση και επιβολή κατά των περιουσιακών στοιχείων του στο βαθμό που δεν τα απαγορεύει αναγκαστικός νόμος.

Ιβ) Σύμφωνα με το άρθρο 14 παρ.1 και 2,3 η Δανειακή Σύμβαση διέπεται και ερμηνεύεται σύμφωνα με το Αγγλικό δίκαιο και αρμόδιο για την επίλυση οποιασδήποτε διένεξης μεταξύ των συμβαλλομένων, αρμόδιο είναι το Δικαστήριο της Ευρωπαικής Ένωσης, οι αποφάσεις του οποίου είναι δεσμευτικές και εκτελεστές από τα συμβαλλόμενο μέρη, αντίστοιχα.

Δηλ. σε περίπτωση κατάλυσης της εδαφικής υπόστασης της Ελλάδος από την Τρόικα (βλ.το επόμενο άρθρο) το Ελληνικό Κράτος και Δικαιοσύνη απεμπολούν κάθε νόμιμο δικαίωμά τους να έχουν λόγο επ` αυτού!

O όρος αυτός συνιστά απαράδεκτη παραίτηση της Ελλάδος από την δικαστική της προστασία και ταυτόχρονη εκχώρηση της Νομοθετικής Εξουσίας της Ελλάδος σε ξένες δυνάμεις.

ΙΙ) Παρ. 11 παρ.4 του υποδείγματος νομικής γνωμοδότησης της Δανειακής Σύμβασης (ΕΠ1-σελ.42): Ούτε ο Δανειολήπτης ούτε τα περιουσιακά του στοιχεία έχουν ασυλία λόγω εθνικής κυριαρχίας ή διαφορετικά λόγω της δικαιοδοσίας κατάσχεσης- συντηρητικής ή αναγκαστικής- ή αναγκαστικής εκτέλεσης σε σχέση με οποιαδήποτε ενέργεια ή διαδικασία σχετικά με την Σύμβαση.

Ο όρος αυτός συνιστά την κατάλυση της φυσικής υπόστασης του Κράτους και εκχώρηση της Εθνικής μας Κυριαρχίας σε ξένες δυνάμεις (Τρόικα).

Το άρθρο αυτό πρέπει να συνεκτιμηθεί ως προς τα αποτελέσματά του με το άρθρο 13 της Σύμβασης (ΕΠ1 σελ.32) για την εκχώρηση των δικαιωμάτων του δανείου από την Τρόικα σε ξένες, φίλιες και μη- χώρες και συνεπώς και την εκχώρηση σε αυτές των Κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.

ΙΙΙ) Με το άρθρο 10 της Σύμβασης (ΕΠ1 σελ.30) η Ελλάδα παραχωρεί το δικαίωμα στην Τρόικα να ελέγχει περιοδικά την Ελληνική Κυβέρνηση για την πιστή εφαρμογή από την τελευταία των από την Τρόικα αναγκαστικά επιβαλλομένων πολιτικών και μέτρων που αφορούν ατομικά τους Έλληνες. Με τον τρόπο αυτό παραχωρήθηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση και Βουλή η Εκτελεστική Εξουσία σε ξένες δυνάμεις.

Συνεπώς η Ελληνική Κυβέρνηση και Βουλή, εκχώρησαν σε ξένες δυνάμεις (Τρόικα) την Νομοθετική, Εκτελεστική και Δικαστική εξουσία, ήτοι τις τρείς συνιστώσες της Λαικής Κυριαρχίας που αποτελεί θεμελιώδη αρχή του Πολιτεύματος (Συντ. άρθρο 1) και η παραβίαση του οποίου συνιστά ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ κατ` άρθρο ΠΚ134.

Στην συγκεκριμένη όμως περίπτωση της μήνυσής μου και οι διατάξεις του άρθρου 28 παρ.2,3 συνιστούν επίσης «θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος» (ΠΚ 134^α).

Ο ομότιμος καθηγητής του Συνταγματικού Δικαίου Γ. Κασσιμάτης (ο πραγματικός συντάκτης του συντάγματος του 1985 επί πρωθυπουργίας Α. Παπανδρέου) σε δημόσια ομιλία του την 01-12-2010 (στην διακήρυξη ίδρυσης της Κίνησης Πολιτών «Σπίθα» από τον Μίκη Θεοδωράκη στην αίθουσα «Μιχ. Κακκογιάνης», Πειραιώς 206, Αθήνα, στην οποία παρέστην αυτοπροσώπως, είπε ότι τέτοιοι όροι-όπως οι προαναφερόμενοι- ΔΕΝ έχουν ΠΟΤΕ συναφθεί στην Παγκόσμια Ιστορία σε καμία συμφωνία μεταξύ κρατών για οποιοδήποτε λόγο! Ούτε κάν μεταξύ των αποικιοκρατικών κρατών με τα δυναστικά των κράτη!

Στους παραπάνω όρους των Μνημονίων (κι όχι μόνο) στηρίζεται το επιχείρημά μου, ότι η ενδεχόμενη ψήφιση της συγκεκριμένης δανειακής σύμβασης μεταξύ της «ελληνικής κυβέρνησης» και της Τρόικας-δηλαδή με τους συγκεκριμένους προδοτικούς όρους που περιέχει και τους οποίους έχω αναλύσει στα προηγούμενα υπομνήματά μου, αλλά και επαναλαμβάνω παρακάτω- ακόμα και από τα 3/5 των βουλευτών κατά το άρθρο 28 παρ.3 του Συντάγματος, δεν θα την καθιστούσε νόμιμη, ούτε θα εξάλειφε το χαρακτήρα της ως προιόν (αιτία και αποτέλεσμα) εσχάτης προδοσίας, διότι η παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας της χώρας δεν νομιμοποιείται ούτε και με την ψήφο και των 300 βουλευτών. Στην συγκεκριμένη περίπτωση της μήνυσής μου οι διατάξεις του άρθρου 28 παρ.2,3 συνιστούν επίσης «θεμελιώδεις αρχές του Συντάγματος» (ΠΚ 134^α).

Συνεπώς όλα τα οικονομικά μέτρα που επιβλήθηκαν με τους αντιστοίχους νόμους, το περιεχόμενο των οποίων καθορίζονταν στις λεπτομέρειές των από την Σύμβαση, είναι άκυροι, αλλά συνιστούν και άσκηση βίας από μέρους της Κυβέρνησης, διότι η Δανεική Σύμβαση –όπως προείπα και θα πώ λεπτομερέστερα παρακάτω- δεν έχει ψηφισθεί στην Ελληνική Βουλή κατά το άρθρο 28 παρ.2 Συντ. Συνεπώς οι νόμοι αυτοί και οι δι αυτών επιβληθέντες νόμοι έχουη ασκηθεί βίαια και παράνομα από την κυβέρνηση, η οποία αφού επρόδωσε την χώρα δια της σύμβασης, την χειρίζεται ως δική της ιδιωτική περιουσία, αναγορεύοντας εαυτήν (εαυτούς) σε Δούκες, Δόγηδες, Σουλτάνοι και Δικτάτορες Αφρικανικής Χώρας.

…………………………………………………………………………………………………………………

Η Δημοκρατία είναι το Πολίτευμα που προστατεύει εξ ορισμού κατ` απόλυτη προτεραιότητα (de facto και de jure) τις Ατομικές και Πολιτικές Ελευθερίες και την Εθνική Κυριαρχία και Ανεξαρτησία

H Δημοκρατία (άρθρο 1 του Συντ.) είναι το Πολίτευμα –εξ ορισμού- το οποίου υποτάσσει και θέτει ΟΛΕΣ τις άλλες λειτουργίες και σκοπούς του κράτους (ασφάλεια, οικονομική ευμάρεια, εξωτερική πολιτική κλπ) στην υπηρεσία της εξασφάλισης και διασφάλισης της ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ του Πολίτη και του Ατόμου κι όχι το αντίθετο, όπως κάνουν τα κάθε είδους αυταρχικά, τυραννικά και φασιστικά κράτη, το πολίτευμα των οποίων ορίζει καθαρά και απόλυτα ότι προτεραιότητά των είναι η οικονομική ή/και στρατιωτική δύναμη του κράτους κι όχι οι πολιτικές και ατομικές ελευθερίες των πολιτών και ατόμων τους, τις οποίες (ελευθερίες) θυσιάζουν, με συνταγματική νομιμότητα, στις παραπάνω ιμπεριαλιστικές των προτεραιότητες.

Οι αρχές της Δημοκρατίας ως θεματοφύλακος της Ελευθερίας, εκφράζονται στο άρθρο 1 Συντ. το οποίο ορίζει την Λαική Κυριαρχία ως τον θεμέλειο του Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος.

Συνεπώς, όσοι Προδότες «δικαιολογούν» και «νομιμοποιούν» την υπογραφή του Μνημονίου απ` αυτούς και την εκχώρηση δια του τρόπου αυτού των νομοθετικών κα εκτελεστικών εξουσιών σε ξένες Δυνάμεις (Τρόικα) «για οικονομικούς λόγους», ουσιαστικά και νομικά καταλύουν το θεμελιώδες άρθρο 1 Συντ., ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ την Κατάλυση της Δημοκρατίας, του Δημοκρατικού Συντάγματος της Ελλάδος και την Προδοσία της Χώρας (ΠΚ 134^α), ζητώντας ταυτόχρονα ελαφρυντικά και επιείκεια για το έγκλημά των. Όμως τα ελαφρυντικά δεν εξαλείφουν το αξιόποινο βέβαια, αλλά αναγνωρίζονται στον εγκληματία αφού έχει αποδειχτεί, ή ομολογηθεί, αδιαμφισβήτητα το έγκλημά του. Τέλος, όσοι εκφέρουν τον παραπάνω ισχυρισμό, διαπράττουν το έγκλημα της «προπαρασκευαστικής πράξης για την εσχάτη προδοσία» (ΠΚ 135), διότι προπαγανδίζουν υπέρ της Εθνικής Προδοσίας για οποιοδήποτε λόγο. Άλλωστε το ίδιο έκαναν και οι Χουντικοί του 1967 στο δικαστήριο, ισχυριζόμενοι ότι κατέλυσαν το Σύνταγμα «για να σώσουν την χώρα από την αναρχία και τον κομμουνισμό» και φυσικά καταδικάστηκαν για Εσχάτη Προδοσία, παρόλο που είχαν –στο πρώτο κομμάτι του ισχυρισμού των- δίκιο. Και τούτο διότι η Προδοσία ΔΕΝ δικαιολογείται Νομικά, Λογικά και Ηθικά για κανέναν λόγο. Δεν σώζεται η χώρα με την Προδοσία, διότι μια χώρα με καταλυμμένο το Σύνταγμα είναι ήδη αφανισμένη και ανύπαρκτη ως Συντακτική δομή.

Συνεπώς ο παραπάνω απαράδεκτος και προδοτικός αυτός ισχυρισμός των προδοτών τίθεται εκτός κάθε πλαισίου συζήτησης κι εκτίμησης στο ποινικό και φυσικό δίκαιο.

Οι ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες του Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια

Να εξεταστεί επίσης από τον εισαγγελέα εάν η σιωπή και αδράνεια ττου Προέδρου της Δημοκρατίας Κάρολου Παπούλια στα εκτενώς στην μήνυσή μου περιγραφείσες προδοτικές ενέργειες και παραλείψεις της κυβέρνησης και στην τραγική κατάσταση κατοχής της χώρας από ξένες δυνάμεις (Τρόικα) συνιστούν ενσυνείδητη παραβίαση συνδυαστικά των άρθρων Συντ.120, ΠΚ 14.2, και του άρθρου 2 παρ.3 του ν. 265/1976 (ΦΕΚ Α` 36 /17-02-1976) «περί της ευθύνης του Προέδρου της Δημοκρατίας», στο οποίο περιγράφεται το έγκλημα της εκ προθέσεως παραβιάσεως του συντάγματος από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Το ενδεχόμενο αυτό να κριθεί και με βάση το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αρνήθηκε να υπογράψει τα σχετικά ΠΔ που προβλέπονται στο άρθρο 2 του ν.3845/2010 (Μνημόνιο) για την εφαρμογή του Μνημονίου, αρχής γενομένης από το πρώτο ΠΔ που του εισηγήθηκε προς υπογραφή τον Ιούνιο του 2010 ο τότε υπουργός Εργασίας Α. Λοβέρδος, σε λεπτομέρειες του οποίου έχω αναφερθεί στο παρόν κείμενο. Η άρνηση της υπογραφής των ΠΔ από τον Πρόεδρο, ανάγκασε την κυβέρνηση να φέρει προς ψήφιση στην Βουλή σειρά νόμων που προβλέπονται στο Μνημόνιο, με τεράστιο κομματικό και κοινωνικό κόστος, διαδηλώσεις, καταστροφές, ανθρώπινους θανάτους και τραυματισμούς κλπ., γεγονότα που θα είχαν αποφευχθεί φυσικά εάν ο Πρόεδρος είχε εκδώσει τα σχετικά ΠΔ.

Η ΜΟΝΗ εξήγηση της άρνησης του Προέδρου να υπογράψει την έκδοση των σχετικών ΠΔ είναι ότι αυτός τελεί σε πλήρη γνώση και επίγνωση της αντισυνταγματικότητας, του παρανόμου και της προδοτικής φύσεως της Δανειακής Σύμβασης και του Μνημονίου και δεν θέλει να συνδέσει το όνομά μου με ένα προδοτικό νόμο και σύμβαση. Επιπλέον όμως και ταυτόχρονα με τα παραπάνω, η άρνησή του αυτή να υπογράψει τα ΠΔ δεν αρκεί να εξαλείψει τις αξιόποινες πράξεις που αυτός ενέχεται εκ της παραλήψεως των νομίμων πράξεων που αυτός υποχρεούται εκ του Συντάγματος να πράξει, κάτω από τις παρούσες συνθήκες Εθνικής Προδοσίας και Κατοχής της χώρας δια της ψήφισης του Μνημονίου και της υπογραφής της Δανειακής Σύμβασης. Συγκεκριμένα, το αξιόποινο των παραλήψεών του έγκειται στην παράληψή του να διαλύσει την Βουλή (Συντ. 41, 120) υπό τις παρούσες συνθήκες Εθνικής Προδοσίας και Κατοχής της χώρας, πράγμα όμως που δεν κάνει (σημειώνω ότι έχω στείλει ταχυδρομικά την μήνυσή μου στον Πρόεδρο από τον Μάιο του 2010, συνεπώς ο ίδιος γνωρίζει την προειδοποίηση που του κάνω στις τελευταίες παραγράφους της να μην υπογράψει τα σχετικά ΠΔ του Μνημονίου, διότι θα καταστεί κι αυτός συνεργός την Εσχάτη Προδοσία των υπολοίπων επίορκων βουλευτών).

Κι ο Πρόεδρος δεν έμεινε μόνο σε αυτά. Αλλά σε τηλεοπτική του δήλωση μέσα στο Προεδρικό Μέγαρο την 01-01-2011 δήλωσε ότι «…ο ελληνικός λαός υποφέρει από το Μνημόνιο, αλλά καταλαβαίνει ότι ο δρόμος του Μνημονίου είναι μονόδρομος, δεν υπάρχει άλλος δρόμος». Με άλλα λόγια ο Πρόεδρος, ομιλών και πράτων ως Κυβερνητικός Εκπρόσωπος Τύπου, παράνομα Διαφημίζει και Δικαιολογεί την Εθνική Προδοσία (που ο ίδιος έμπρακτα-σύμφωνα με τα όσα προείπα- έχει δείξει ότι πιστεύει ως τετελεσμένο και αληθές γεγονός) για οικονομικούς λόγους!, με αποτέλεσμα να παραβιάζει και καταλύει την ουσιαστική και βασική αρχή της Δημοκρατίας, η οποία –εξ ορισμού-μοναδικά και πάνω απ` όλα προστατεύει και διαφυλλάττει της ατομικές και πολιτικές ελευθερίες των πολιτών, ΟΜΟΛΟΓΕΙ την Κατάλυση της Δημοκρατίας και του Δημοκρατικού Συντάγματος της Ελλάδος,

με αποτέλεσμα –εκτιμώ- ότι συντρέχουν λόγοι παράβασης εκ μέρους του συνδυαστικά των άρθρων Συντ. 1,120, 41, ΠΚ 14.2, 135 (προπαρασκευστικές πράξεις προδοσίας), αλλά και του άρθρου 2 παρ.3 του ν. 265/1976 (βλ. και σελ.18).